Q-koorts

Q-KOORTS


Rogier Verberne
met tekeningen van Marisca Bruinooge-Verberne

De uitbraak

Sinds 1979 was het aantal patiënten met Q-koorts in Nederland circa 15 per jaar. Maar in 2007 leek daarin verandering te komen. De Gezondheidsdienst voor Dieren waarschuwde dat in de omgeving van het Noord-Brabantse dorp Herpen op enkele bedrijven met melkgeiten abortusproblemen waren door Q-koorts. En die ziekte is overdraagbaar van dieren op mensen. De GGD stuurde daarop een brief aan 800 huishoudens in het dorp en bijna 500 inwoners lieten zich testen ('Herpen in de rij voor onderzoek Q-koorts'): 59 van hen hadden afweerstoffen tegen de bacterie in hun bloed. Dat werd het begin van intensief onderzoek zowel op bedrijven met melkgeiten en melkschapen als bij mensen. In 2009 werden 88 van de 400 bedrijven en 2354 mensen met Q-koorts besmet verklaard. Van deze mensen woonde 59% minder dan 5 km van een besmet bedrijf. Daarmee leek de ‘schuld’ van geiten en schapen als veroorzakers van de ziekte bij mensen duidelijk. De Tweede Kamer gelastte harde acties in het belang van de volksgezondheid.

melkgeiten

De Q-koortsbacterie van geiten is niet dezelfde als die van mensen

Maar …
Bij geen enkele patiënt met Q-koorts (met een bevestigde diagnose) is aangetoond dat de infectie inderdaad afkomstig was van geiten of schapen. Louter de aanwezigheid van een besmet bedrijf in de woonomgeving is daarvoor geen geldig bewijs. Bovendien woonde 41% van alle gemelde gevallen verder dan 5 km van de besmette bedrijven. Intussen had ook België geitenbedrijven met Q-koorts maar het aantal mensen met de ziekte was daar normaal (18 gevallen in 2009). Voorts bleek al in april 2009 uit onderzoek van het Centraal Veterinair Instituut (CVI) dat het DNA van de abortusverwekker bij geiten niet gelijk is aan het DNA van de ziekteverwekker bij mensen. Het zijn verschillende stammen van dezelfde bacteriesoort. De verwantschap is groot (noem ze broer en zus) maar ze zijn niet identiek. En als bij een misdaad het DNA van de verdachte niet matcht met het gevonden DNA-materiaal op het slachtoffer dan gaat de verdachte vrijuit. Datzelfde geldt ook hier: geiten en schapen zijn niet schuldig aan Q-koorts bij mensen omdat het DNA van hun bacteriestam niet matcht met de Q-koortsbacterie van zieke mensen.

 

kleine teek
www.q-koortsbesmetting.nl

ISBN: 978-90-812153-8-1
© Rogier Verberne

andere e-boeken van Rogier Verberne: Veterinaire Verhalen en Vergelijking van racefiets en ligfiets